vrijdag 19 februari 2016

Extern accu pack in NP-FW50 stijl: deel twee

In een eerder project had ik een externe accu gemaakt die ik aan kon sluiten op mijn nex5n toestel.
De tijd dat er gewone AAA of AA nimh accus gebruikt konden worden in een toestel is al lang voorbij.
Tegenwoordig hebben heel wat toestellen soms heel specifieke batterijen die naast de eigenlijke
accu ook nog heel wat elektronica verbergt onder zijn omhulsel.
Ik was er de vorige keer in geslaagd om gebruikmakend van een ontmantelde accu en de bijhorende elektronica een nieuwe accu te maken met heel wat meer capaciteit. Tegelijk ook een stuk goedkoper.

Laatste wilde ik dit ontwerpje terug activeren ter voorbereiding van mijn tocht naar Sarek.
Zo'n accu pack los van de camera kan mooi op temperatuur blijven.
Ik kwam (te snel) tot de conclusie dat de hack was zo dood als een pier was.
Ik heb impulsief een nieuwe, officiële accu ontmanteld en op dezelfde manier geprepareerd en ingewerkt in een omhulsel.
Tot mijn grote wanhoop stond er opnieuw geen spanning op de contacten.
Ik had hierover allerhande theorieën.
Waarschijnlijk is bij het ontmantelen van de accu toch een of ander kapot geraakt.
Mogelijk elektrostatische lading waar sommige elektronica niet goed tegen kan.
Of  het is fout gelopen bij het loskoppelen van de elektronica met de lithium accu's?
Heeft dat een onevenwicht veroorzaakt?
Mogelijk had ik de accu eerst volledig leeg moeten zuigen voor ik ze los knipte van de elektronica?


Tot ik me op een helder moment bedacht dat, vermits er nul spanning op de contacten van de dummy stond terwijl de externe accu toch vol geladen was,
misschien de dummy even in de officiële lader moet worden gestoken ter activatie van een en ander intern.

Goed gedacht.
Had ik mij dat maar eerder bedacht dan had ik geen veel duurdere  batterij op moeten offeren.
Die Chinese kloon was met dezelfde techniek te activeren.
Dat was ik blijkbaar vergeten.
Ik had nu wel een goed vergelijkend beeld van beide accu's.
Dan is duidelijk te zien waarom de ene duurder is dan de andere.
De elektronica en de lithium accu's zien er veel degelijker  uit.

Ik moet er dus voor zorgen dat er altijd spanning op de elektronica blijft staan wil het systeem blijven werken.
De usb stekkerverbinding moet er dus tussenuit worden gehaald.
Ik heb het dan maar gelijk goed aangepakt en alle lithium accu's die ik had aangekocht in pack parallel met elkaar verbonden zodat ik een vergelijkbaar capaciteit van minstens 9 officiële accu's kreeg.

Ook nu gebruikte ik de doosjes waarin de batterijen worden afgeleverd als batterijhouders.
Vertind koperdraad als connector. Een verhoog aan de min pool om het hoogteverschil met de pluspool te compenseren. Allemaal erg primitief maar het werkt.
Dat is het belangrijkste.

Een stukje schuim in het doosje geperst zorgt ervoor dat de overgangen contact blijven hebben.
Neem niet klakkeloos de plus en min over van mijn eerder ontwerp want hier liggen de contacten net andersom. Meet voor alle zekerheid de spanning na op de contacten voor je de accu los knipt




















Per doosje zijn de twee batterijen in serie geschakeld met een midden aftapping (hier links op de foto)
De drie doosjes worden dan parallel geschakeld met elkaar.
Het was wat priegelwerk,niet iedere las is even goed gesoldeerd maar het geheel is vrij compact en eenmaal heel het blok goed dicht getapet ook vrij solide.
Een Sony NP-FW50 lader zal met een laadstroom van 0,28A er een eeuwigheid over doen om een leeg pack vol te druppelen.


Wil ik er een snellader op loslaten dan zal ik toch nog een extra uitgang moeten maken.
Dit moet dan gebeuren langs de kant waar ik de batterijen parallel heb geschakeld met elkaar
Dat is mogelijk iets voor een latere tocht.

Ik ga ervan uit dat op deze manier zowat elke accu geprepareerd kan worden.
Het meeste delicate van heel de opdracht lijkt mij het ontmantelen van een accu in verschillende onderdelen zonder het huis al te zeer te beschadigen.
Het camerahuis moet het ook mogelijk maken om een draad naar buiten te brengen vanaf de accu houder. Ik kan mij voorstellen dat er weinig mensen geneigd zijn om een gat te boren in het luikje dat toegang geeft tot die plaats.
Is er iemand die wil gaan experimenteren?
Ik heb hier nog de ontmanteld accu van mijn eerste ontwerp liggen.
Voor de prijs van een postzegel is hij van jouw.

maandag 15 februari 2016

Gasverbruik: een ruwe test.

Nog minder dan een maand en we zijn weg.
De diepvries in.
Af en toe kijk ik al eens naar het weerbericht.
Mijn VBL silnylon jasje reeds opnieuw
van een verse laag siliconen voorzien.

Tussendoor eens een korte test uitgevoerd om mijn -te verwachten- gasverbruik te meten.
Een op forums geregeld terugkerende vraag.
Een 950 gram -16°C ijsblok en 50 gr kraantjeswater op de bodem.
Bij de start woog het blik met inhoud 284 gram.
Op een zacht vuurtje, zonder windscherm maar windstil.
Tot er nog een klein blokje ijs over bleef.

268 gram zei de weegschaal
Voor 1 liter water te verkrijgen uit sneeuw mag ik dus ruwweg 16 gram gas rekenen.
Verder stokend tot het kookpunt deed er nog eens 14 gram bij.
Er zat in het hoofd dat ik twee gasbussen mee zou nemen.

Goed voor 2x 450 gram gas.
Het rekenen beginnen.
Met voor de veiligheid een kleine extra marge.
Nu nog de grote vraag:
Hoeveel water slurp ik weg per dag?
Op hoeveel warme soepjes ga ik mezelf trakteren?

vrijdag 5 februari 2016

VBL sokken


In een poging wat duurzamer materiaal te gebruiken dan plastiek zakken
om de schoenen vrij van condensvocht te houden bij mijn volgende wintertocht,
heb ik een stel VBL sokken uit PU tentgrondzeil gemaakt. (te koop bij extremtextil)
Ik heb mij laten leiden door het model van Exped.
Sokken die wel heel erg ruim zitten.

Hun specificaties:
Shell:
70 D Taffeta Nylon, PU coated, 10'000 mm water column
http://en.aventurenordique.com/media/catalog/product/cache/2/image/9df78eab33525d08d6e5fb8d27136e95/v/b/vbl-sock-exped.jpg

Ooit had ik een prototype gemaakt, mij baserend op het model van de gtx sok van Rocky.
Ze sluiten veel nauwer aan de voeten en het nadeel was dat het tapen van de naden een stuk lastiger verliep door de gebogen lijnen.


Exped heeft een vrij gemakkelijk patroon gevolgd.
Ik ga ervan uit dat iedereen wel een manier zal vinden om een patroon op maat te maken.
Gebruik eerst een restje tyvek, silnylon oid en maak de sok wat groter.
Stik ze in elkaar,
pas en leg wat extra naden tot je vindt dat de sok de juiste maat heeft.
Deze sok kan je dan gebruiken als patroon, zowel voor links als rechtse voet.
Heel erg nauw aansluitend zijn die Exped sokken niet, dus je hebt wat speling.


 Bij de exped ligt de naad langs binnen en daar is hij ook getaped.
Ik heb er bewust voor gekozen om de naad langs de buitenkant te laten en hem daar te tapen.
Ik vond een gladde binnenkant belangrijker dan een strakke buitenzijde.
De PU coating ligt langs de binnenkant.
Een proefstrookje om te testen of de tape even goed op de nylon dan op de PU coating zou hechten.



 Eerst naaide ik de hielstukjes (V vorm links op de mal) en trimde de randen zodat het middenstuk en linkerstuk een vloeiende lijn hadden.
Daarna werd de bovenkant vastgestikt op de zool en hielstuk.













































Daarna kan je de overlappende naad wat bijtrimmen en de overblijvende draden knippen.
Het vraagt wat oefening om de tape met een strijkijzer goed aan te brengen omdat niet ieder lijn recht is maar je in een boog moet werken.
Waarschijnlijk zijn er tal van mogelijkheden om een stevige ondergrond te krijgen om de tape met hitte vast te kleven.
Ik gebruikte eerst split erwten die ik in de sok stak om dan de sok zo op te spannen dat alle rimpels verdwenen.






















Later behielp ik mij met gedroogde rijstkorrels.






















Eigenlijk zou je vier handen moeten hebben.
Twee handen die de droge vulling stevig samendrukken zodat de sok onder spanning komt te staan.
 terwijl twee andere handen de tape vastlijmen.
Die had ik dus niet en bracht daarom de tape eerst provisorisch aan zodat hij al op zijn plaats bleef liggen.






















Om daarna systematisch de naden af te dichten.
Eenmaal voorbij de hiel is de vulling niet meer nodig en kan je een houten lat oid gebruiken die je naar binnen steekt om een vaste ondergrond te hebben.























De naad mooi in het midden van de tape is niet overal even goed gelukt.
Misschien moet ik nog eens een ander stel maken nu ik de techniek begin te beheersen.
Ik ga benieuwd zijn hoe duurzaam de PU coating gaat zijn.
Gaat hij de warme vochtige omgeving goed kunnen verdragen?
Van sommige PU coatings is geweten dat ze nogal snel kunnen verweken.






















Al bij al ben ik erg tevreden van de binnenkant van de sok.
Amper rimpels te zien die voor wrijving en daarop volgend blaren kunnen zorgen.






















Daarna werd de bovenkant omgezoomd en van een elastiek voorzien.

foto's


Belangrijke update:
De sokken gebruikt maar gemerkt dat de tape toch niet goed hecht op de nylon zijde van het PU-gecoad tentgrondzeil.Het ziet ernaar uit dat door de behandeling van het nylon langs de niet PU zijde de verwarmde lijm niet goed in de vezels dringt. Mogelijk werkt het aftapen langs PU zijde wel beter. Dat moet nog eens worden uitgezocht.