dinsdag 24 maart 2015

NP-FW50 hack voor nex5-n



Het zat als aankondiging bij een eerder blog artikel.
Ik had het plan om de HRP te lopen maar met de verhuis van mijn dochter naar Californië heb ik dat voor twee jaar opzij gezet.
Ik zou dan een accu-pack maken om mijn fototoestel van extra energie te voorzien.
Uiteindelijk toch niet kunnen wachten en mij alvast wat onderdelen gekocht.


De zes 1860 LI-ion batterijen werden mooi afgeleverd in doosjes die ik na wat denkwerk kon gebruiken als accu houder samen met een WP2H Li-ion lader van Xtar.





Een NP-FW50 heeft wat elektronica ingebouwd.
In principe is het enige wat moet gebeuren, de bestaande Li-ion batterijen verwijderen en te vervangen door batterijen met een grotere capaciteit.





De twee 3,7V li-ion batterijen staan in serie en de midden aftakking wordt gebruikt als derde aansluiting op de elektronica (VC aansluiting)
Het doorknippen van de bestaande aansluitingen moet met enige zorgvuldigheid gebeuren omdat de twee batterijen amper geïsoleerd zijn van elkaar en een kortsluiting snel is gemaakt.





Als verbinding aan de camera gebruikte ik een USB stekker/kabel (vrouwelijke) die intern vier aansluitingen heeft.
Zoals te zien is wordt de midden aftakking getwist binnen in de dummy maar voorbij de stekkerverbinding richting 18650 LI-ion batterijen lopen de witte en groene draad elk apart. Hierover later meer.
Eenmaal de verbinding gemaakt fixeerde ik het kleine printplaatje plaatje met wat dubbelzijdig kleefband op een blokje piepschuim
alvorens het doosje terug te sluiten.





Lang gezocht of ik een goede kant en klaar accu houder kon vinden maar de grootste moeilijkheid is de juiste maat te vinden voor dergelijke beveiligde batterijen omdat die langs beide zijden wat elektronica hebben die hun moet beveiligen tegen kortsluiting en overlading.
Panasonic batterijen zijn vrij lang in vergelijking met anderen en passen zelden in bestaande houders.
Ik monteerde wat dikkere stukjes koperdraad op dunne kunststofplaatjes aan weerszijden van de batterij.
Tussen die plaatjes en de wand van het doosje duwde ik wat schuim van een matje.
Dit zorgt waarschijnlijk voor een vrij stevig contact zorgen tussen de draden en de aansluitingen op de uiteinden van de batterij.



Zoals hierboven gezegd lopen vanaf de mannelijke USB plug de vier draden geïsoleerd van elkaar richting batterijhouder.
Een WP2H Li-ion lader kan onafhankelijk van elkaar twee 3,7V Li-ion batterijen van het type 18650 laden.
Vermits de twee batterijen van mijn externe batterij in principe gelijktijdig ontladen zullen ze ongeveer altijd dezelfde spanning hebben.



De bedoeling is om bij het laden, de twee batterijen parallel te koppelen en aan te sluiten op een van de twee poorten van de lader. Daarom is het belangrijk dat het spanningsverschil tussen beide batterijen zo klein mogelijk is om te grote 'vereffeningsstromen' te vermijden bij het parallel schakelen.
Volgens mijn aansluiting zal rood gekoppeld worden met groen (plus aansluiting).
De witte en zwarte draad zijn de min-polen.
De laadstroom zal zich dus verdelen waardoor de laadtijd verdubbeld wordt.
Nog eens voor de zekerheid de spanning gecontroleerd op de aansluitingen van de NP-FW50 hack alvorens ik hem in mijn toestel
stak.
Alles lijkt naar behoren te werken.
Het hierboven voorgesteld blokje komt ongeveer overeen met drie NP-FW50 batterijen.
In principe moet hij ook, zij het heel traag, geladen kunnen worden via een klassieke NP-FW50 lader.



aanvulling:
februari 2016: 
Ter voorbereiding van mijn tocht naar Sarek had ik de externe batterij terug aangesloten. Ik kwam tot de conclusie dat de hack was zo dood als een pier was. Ik heb een nieuwe, officiële accu ontmanteld en op dezelfde manier geprepareerd en ingewerkt in een omhulsel. Tot mijn grote wanhoop stond er geen spanning op de contacten. 
Ik had hierover allerhande theorieën.
Waarschijnlijk is bij het ontmantelen van de accu toch een of ander kapot geraakt.
Mogelijk elektrostatische lading waar sommige elektronica niet goed tegen kan of  het is fout gelopen bij het scheiden van de elektronica van de lithium accu's door het onevenwicht wat er ontstaat op de elektronica.Mogelijk had ik de accu eerst volledig leeg moeten maken.....
Tot ik op een helder moment dacht dat, vermits er nul spanning op de contacten van de dummy stond terwijl de externe accu toch vol geladen was, misschien even de dummy in de officiële lader gestoken moest worden ter activatie van een en ander intern want er zit toch flink wat elektronica in zo'n accu verborgen..........http://ivovanmontfort.blogspot.be/2016/02/extern-accu-pack-in-np-fw50-stijl-deel.html

dinsdag 10 maart 2015

Blaasbalg voor exped downmat 7

Ik ben over het algemeen erg tevreden met mijn verkorte exped 7 donsmat.
Het is een wat ouder model met een ingebouwde pomp.


Zo vermijd je dat de donsvulling vochtig en daarmee,
minder isolerend wordt.
Exped heeft volgens mij bij het ontwerp van deze mat toch een foute
keuze gemaakt voor het materiaal.
Bij stevige vriestemperaturen is het onmogelijk om de pomp te gebruiken.
Terwijl je net in de winter een dergelijke mat wil gebruiken
De schuimvulling werkt dan amper tot niet omdat hij zijn elasticiteit kwijt is.
Ik heb dat vorig jaar ondervonden tijdens een wintertocht in Sarek.
Ik was toen genoodzaakt om de mat met de mond op te blazen.
Exped heeft dat volgens mij maar achteraf geconstateerd want de latere typisch winter modellen
hebben geen interne pomp meer maar er wordt een zogenaamde schnozzel bag meegeleverd.


om de donsmat op te blazen.
Voor de matten met ingebouwde pomp leveren ze een koppelstuk omdat de aansluiting verschillend is
Vermits ik binnenkort terug naar Zweden en niet meer tegen hetzelfde obstakel wil botsen
heb ik na zitten denken of ik een volwaardig doe-het-zelf alternatief kon bedenken.


Het was wat zoeken naar een geschikt koppelstuk met de mat.
In eerste instantie vergeleek ik de verschillende stoppen van petflessen.
Die hebben kleine verschillen. Sommigen pasten vrij goed in de opening maar omdat ze cilindervormig
zijn bleven ze de neiging hebben om los te komen tijdens het hanteren van de blaasbalg.
Later is mijn oog gevallen op de conische stop van een ecover fles.


Door de conische vorm zet deze zich, eenmaal hij wat was ingekort, stevig vast achter de kraag
van de inlaat.



De verbinding tussen de schroefdop en plastiek zak was gauw gemaakt.
Ik verstevigde de zak op die plaats met wat extra tape.


Je zou nog wat grammen kunnen sparen door het flessedeel zo klein mogelijk te maken maar het leek mij veel veiliger
om een goede houvast te hebben om de dop in de opening te kunnen duwen.


Zo stevig is een PE zak ook weer niet.
Het geheel weegt 36 gram.
Al bij al een vrij simpel project