zondag 27 januari 2013

Nacht op de Kooldries

Nog net voor de dooi begon in te zetten een klein venster in de tijd gevonden om de rugzak op de schouders te zwieren voor een nacht buiten slapen.

Eergisteren vroege dienst tot 14u gehad. Rugzak mee naar het werk genomen.
In de kleedkamer mij in laagjes gehuld. Polyester basislaag voor benen en romp met daarover mijn silnylon pak. Afgewerkt met een broek en tweede laag polyester. Muts en handschoenen. Nog wat reserve kledij voor als ik ter plaatse ben.
Verlaat de afdeling via de achteruitgang maar wordt toch nog opgemerkt door enkele bewoners.
Trek naar het Zandven, een plek die ik best aardig vind door het contrast na een tocht door bos, plots geconfronteerd te worden met een open ruimte.
Als ik een wandeling plan met de cliënten van mijn afdeling probeer ik er, wat afhankelijk van hun mobiliteit, steeds naar toe te lopen. Terugblikkend met  vraag waar hun zintuigen en gedachten  het meest geprikkeld werden wordt meestal deze plek genoemd.
Een schuilplaats voor vee op de rand van de vlakte zie ik jaar na jaar steeds verder in verval geraken. Loop om het weiland heen naar Drieboomkesberg. Een bedevaartsplek met een traditie van verschillende honderden jaren toen een gewonde soldaat de belofte deed hier een kapel te bouwen als hij het zou overleven.
Als mijn opzoekingswerk klopt zijn we juni 1703 om en rond de "slag bij Ekeren"


Dan ging het over veldwegen naar het natuurreservaat Kooldries dat ik uitgebreid verkende om tegen het vallen van de avond een open plek op te zoeken.
Tot mijn ontsteltenis tot de conclusie gekomen dat ik niet alle lijnen van mijn shelter bij heb. Net genoeg koord bij om een kleine opening te maken.
Knabbelde nog wat toerbrood en bereidde me voor op een lange nacht.


Drinkwater ging tegen bevriezen mee naar binnen en werd gestockeerd tussen slaapzak en bivakzak.
Eigenlijk wordt hij daardoor iets te krap op borsthoogte.
Niet zo'n goed vooruitzicht als het er -temperatuur gewijs- om zou spannen.
Ik moet dringend mijn bivakzak gaan herdenken.
De sneeuw die de volgende dag werd voorspeld bleef voorlopig nog uit. Liep grotendeels over dezelfde route
terug naar mijn fiets.

Even buiten geweest maar een echt leermoment is het niet geworden.
Koud en droog, dat is genoegzaam bekend voor mijn schoensysteem.
Namiddag begon het te sneeuwen.
De volgende dag werd de dooi echt ingezet. Sneeuw die overging in regen.
Dat zou pas een test zijn geweest voor het voetenwerk.

woensdag 9 januari 2013

Verwerken van silnylon stof


Even de moeite genomen om tussen de bedrijven door een filmpje in elkaar te steken hoe ik het aanpak om -met een tussenstap- de verschillende panden silnylon stof te verwerken tot een shelter.
Dit als aanvulling op een bestaande fotoreeks
Hieronder zie je me -versneld- bezig met het plaatsen van de punt op een van de vijf panden van een copy van de trailstar van MLD.



De silnylon stof is net niet breed genoeg om zonder naad tot de punt te geraken.
Door de verschillende panden aan elkaar te lijmen met verdunde siliconen (white spirit), de verbinding een vijftiental minuten onder lichte druk te laten drogen
(erg afhankelijk van de verdunning en hoe lang het geleden is dat je de lopende siliconen hebt gemaakt.)
krijg ik een vlakke naad waar de krachten op de stof mooi worden verdeeld over de twee stiksels eenmaal de panden met elkaar verbonden zijn.
De siliconen is een tijdje te gebruiken als je het potje na gebruik afsluit maar uiteindelijk gaat hij toch stollen tot een blubber
De verstevigingen op de basis en de top zijn wel gelamineerd met pure siliconen omdat hier de meeste krachten op komen

In een eerder ontwerp had ik op de naden pure siliconen gebruikt. Die shelter is uiteindelijk 100 gram zwaarder uitgevallen dan deze (nu 550 gram/lijnen inbegrepen).
Wat ik hier toon voor een kleine lengte is ook toepasbaar voor de lange zijdes van de panden.
Ik gebruikte een PU schuimplaat van 240cm waar ik eerst twee stroken kleefband op de rand kleefde en net als in het filmpje twee lijnen trok op 15 mm van elkaar.
Dit is de breedte  van de naad en geeft houvast bij het vastspelden van de panden. Om druk te zetten op de lijm en de silnylon vlak te leggen gebruikte ik een 3cm brede aluminium lat.

 Het plastiek tape op de PU plaat is ook nodig omdat siliconen het PU schuim oplost
Dat ik door de spelden kleine gaatjes maak in de stof is niet erg.
Het zijn er maar een paar en uiteindelijk blijven ze in de buurt van de stiksels en worden later wel gedicht bij het coaten van de naden.






















De catenary curve wordt weggewerkt tot een rechte lijn om dan met spelden vast te zetten.
Ook bij de afwerking van de naad als hij voor een tweede keer wordt verlijmd is het nodig om hem zacht op te spannen en met een paar spelden hem op een lijn te plaatsen. De aluminium lat wordt dan vlak tegen de rij spelden geplaatst en eventueel verzwaard.
Een vorig model heb ik met dezelfde techniek gemaakt